Gereons Eatery & Winery

  foto: Echt Eten 2 Een mooie laatste dinsdag van januari. Gereons Keuken Thuis vertrok naar het Haarlemmermeerse bos, waar in een plas als een UFO het restaurant Vork& Mes ligt. Het Utopia van Jonathan Karpathios, bevlogen kok en man, die graag met zijn handen in de aarde wroet. Want dat is zijn passie, koken met mooie producten, al dan niet zelf geteeld met respect voor de arde. Een schone en gezonde aarde waar zijn kinderen en zelfs kleinkinderen nog de vruchten van zullen plukken. Over deze passie schreef Jonathan al Echt Eten, koken met de groenten van Jon. De tafels in Vork&Mes waren in landelijke stijl gedekt voor deze bijzondere middag. De verzamelde gasten schoven aan voor de lancering van Echt Eten 2, als Jon in Frankrijk.   Jonathan reisde als kind met zijn oom en tante mee langs talloze toprestaurants. Hij begreep niet waarom zij zolang aan tafel zaten. Het was een ware kwelling. Maar tijden veranderden en hij maakte opnieuw kennis met het land. Jaar...

 foto: Hooghoudt No 67 Het is er echt zon'n maandag voor. Grisaille buiten, druilerig weer. Een maandag die vraagt om stevige smaken van bij ons. Ik trof in mijn ijskast nog een flesje jenever van Hooghoudt aan, no.67 uit het #allyouneedisfoodpakket van Kroon op het Werk. Nu ben ik meer een wijn-dan een jenever drinker. Dus lonkte het flesje naar me: "Kook met mij!"  dat is niet tegen dovemansoren gezegd.. Geïnspireerd door het wonderschone stadje Lier, dat ik vorige week bezocht, bedacht ik ineens een leuk gerecht met Belgische trekjes. Varkenshaas met jeneversaus en room. Een saus met stevige smaken van jeneverbes uit de Kempen, een schep mosterd en wat champignons. Wat fritten erbij en deze maandag kan niet meer stuk. We drinken er een glas Kempisch bier bij, Corsendonk. Nodig 4 personen: 2 varkenshazen in stukjes. 1 el jeneverbessen 1 el zwarte peperkorrels 2 el bloem 1 glas jenever 1/2 bakje champignons 1 el Dijon mosterd boter peper en zout gehakt...

  foto: Juliénas vieille vignes Op naar hotel Casa400, in het alsmaar veranderende Amsterdam Oost. Stek waar ik in mijn studententijd woonde. Nu het podium voor een groot aantal Franse wijnproducenten, die samen met Sopexa hun waar etaleerden. Deze editie van France-Vins stond in het teken van de Beaujolais. Extra aandacht voor de wijnen en producenten van deze regio. De Beaujolais, een door mij vaak bezochte streek tussen Mâcon en Lyon. De glooiende heuvels tussen de uitlopers van het Centraal Massief en de Saône vlakte.In de verte doemen de Alpen op. 18000 hectare gamay druiven voor de fruitige rode wijnen uit deze streek, voor de appelations en crus. 105 miljoen flessen wijn jaarlijks, waarvan 40% naar het buitenland gaat. De Nouveau voorop. Japanners zijn er dol op. maar er is veel meer dan de primeur. Nederlanders gaan vooral voor de Beaujolais Villages en de 10 crus uit het noorden van de streek. De druiven in de Beaujolais worden met de hand geplukt, waarna ze ongekne...

 foto: zeeschuim Verband, verbond, verbinding. L'union fait la force. Liaisons. Allemaal woorden, die door mijn hoofd spoken bij het thema van het #foodblogevent van deze maand. Ik verbreek een voornemen, ach het is al week vier! Who cares? Sophie Wijnen, etenmaken.blogspot.com  daagde mij uit. Nog één keer dan. In mijn hoofd galmt de 90ties hit Encore une fois. Een tantaliserend thema, verbindingen. Je ziet het verband met fijne familiediners. Het verbond dat een mooie tafel smeedt. De verbinding tussen smaken. De verbinding tussen de gegeten gerechten en de wijn. Voor deze editie van het foodblogevent zie ik een liaison dangereuse. Smaken en texturen. Van vis, oesters en zoethout. Ziltige kraal erbij. Spannend schuim vult je mond, de zoete smaak van drop, zilte krokante zeekraal. Afgesloten met een oester.... Eigenlijk zou je zo'n gerecht moeten eten of beter gezegd proeven in het schemer of nog spannender geblinddoekt. Dat je niet ziet wat je eet, maar proeft. De b...

 foto: duinen Overveen Het is vandaag de derde maandag van januari. Blue Monday in de volksmond. Een depressieve dag waarop de THT datum van alle goede voornemens wordt bereikt. Een enkeling houdt het sporten, het detoxen, het afvallen en niet roken nog vol. Maar het gros van de voornemens sneuvelt op deze maandag. Er gaat weer een extra schep suiker in de caffé latte, Het fruit in de smoothie wordt vervangen door wat extra vette yoghurt en sommigen gaan weer roken. Geeft allemaal niets, want voornemens hebben de neiging hun glans te verliezen zodra ze tot de routine gaan behoren. Na alle droge bessen, quinoa korrels en grassappen zijn we toe aan substantieel eten. Snert, stamppot en winterse kost. Zelfs de TV kokkin, die op zondagmiddag met de producten van een Duitse discounter kookt is om. Zij maakte gisteren soep, erwtensoep. Ze besmeerde zelfs het roggebrood met wat boter, voordat ze het belegde met katenspek. Dat gebeurt zelfs in Gereons Keuken Thuis niet. Zo zie je maar...

  picture: Martin Morales Imagine, a warm September evening in the outskirts of Amsterdam. Long tables full of anxious people. In front of them Martin Morales, preparing a Don Ceviche, the signature dish of his restaurant, with tigermilk and al lot of Peruvian ingredients. Seabass in a mixture of cilantro, limejuice an peppers all from that colorful country with its coast, Andes mountains and Amazonial forests. Peru. Caleidoscopical as he is, Martin Morales brings color, taste and swing in your life. Whether it is the food, DJ-ing or even his corporate past, he is an artist. Bright and fun!  But the story of Martin is one about passion, following his heart. Let's see if we can conceive a dish for Martin from the answers he gives to my virtual questions. Needless to say that this will be an dish  full of color, nicely styled and with a Burgundian twist. And a touch of wine. Who is Martin Morales? Tell me some more Peruvian, chef, live in London, restaurateur,...

foto: gepoetste gevels Atjehstraa t Zomaar een zondagmiddag in mijn oude buurtje. De buurt waar mijn lief en ik woonden eind jaren tachtig. De Indische Buurt, oude huizen, eens een Amsterdamse volksbuurt. De wijk veranderde, er werd gesloopt en de boel verkrotte. Het was een levendige buurt, met kleine winkeliers. Brood haalde je bij de bakker in de Sumatrastraat, kaas en vleeswaren bij de dames aan de overkant van het Atjehpleintje. Bier (wijn dronk ik nog niet) bij de slijter in de Javastraat, vlees bij Pepping en voor luxere waar ging je naar Berkhout. Met de uitstroom van de Amsterdammers naar de satelliet oorden als Almere en Purmerend, kwamen nieuwe bewoners in de wijk, uit Suriname, uit de Maghreb en Turkije in de oude huizen wonen. Zij brachten hun winkels en eethuisjes mee. Turkse döner, groentezaken. halal slagerijen en allerlei exotische waar verscheen in de Javastraat. Nog steeds een geweldige straat om groenten, vlees en spannende producten aan te schaffen. Zoals Tur...

De eerste weken van het jaar zijn voorbij geraasd  zullen we maar zeggen op deze zaterdag 10 januari. Het zijn vreemde weken geweest, waarin veel gebeurde op de wereld. Vele nare berichten en verbijsterende dingen. De glans van het frisse nieuwe jaar verdween met één pennenstreek. Met geweld, dat bepaalde mensen elkaar menen te moeten aan doen, Omdat zij vinden dat een hogere macht hen daartoe op de wereld heeft gezet. Met een koud hart. Of omdat anderen niet tekenen of schrijven, wat deze sujetten goeddunkt. De beelden uit Parijs staan gegrift op mijn netvlies. Na het geweld van afgelopen week beschouw ik deze zaterdag maar als een stille zaterdag. en zaterdag om stil te staan en na te denken. Het stormt buiten. Dus maken we het binnen comfortabel. We sluiten de buitenwereld even uit. Tijd voor een rustige zaterdag. Een ontspannen zaterdag. (Al zal dat niet voor allen het geval zijn na deze week) Enfin, we blijven binnen en verwarmen ons met een soep. Een stille zaterdag, aarda...

 foto: Rijksmuseum, aanbidding der wijzen Het is vandaag weer Epiphanie, een mooi woord voor Driekoningen. De dag, waarop je als kind een boon in de tulband vond. Dan mocht je de baas spelen, koning zijn. Voor één dag. Niet zoals in hedendaags taalgebruik, waar mensen dagelijks vele baas- en koningsmomenten kennen. Mijn moeder was wel zo wijs twee bonen in de cake te stoppen ter voorkoming van een hok vol ruzie op deze januaridag. Driekoningen, mooie aanleiding om weer eens wat zoets op mijn blog te zetten. Geeft wat kleur aan het leven in al die suikerloze voornemens, die ik overal lees. Lekker iets zoets en pittigs op deze wat koude dag. De zoete geur van karamel, boter en vier verschillende specerijen. Tarte tatin van peer met vier specerijen. Quatre épices, een mengsel van zwarte peper, nootmuskaat, gemberpoeder en gemalen kruidnagel. (in gelijke delen) Een melange, die veel wordt gebruikt in Frankrijk en in het Midden Oosten. Laten die koningen nu uit dat laatste gebied ...

 foto: een fris en praktisch boek Een boek, dat je niet koopt in de boekhandel of via het web. Het ligt in de vishandel, de nieuwste loot van Visculinair magazine. Gereons Keuken Thuis trof  het aan in de #allyouneedisfood box, die hij kreeg van De Kroon op Het Werk. Het Nederlands Visbureau startte in 2013 met het kwartaalmagazine Visculinair. Ik neem het regelmatig mee bij de vis  handel. Boordevol recepten met vis. Achter elke vissoort schuilt een verhaal. Een verhaal, dat ondanks dat ons kikkerlandje aan zee ligt, vaak weinig bekend is bij veel mensen. je zou toch verwachten, dat wij Hollanders veel meer vis zouden eten en veel meer van vis zouden weten. Er is nog veel werk te doen. En dat werk doet dit nieuwe boek " Visculinair kookboek ". Het start met een verhaal over vis en onze visserij. Geeft tips voor basisbereidingen, het kopen, bewaren en fileren van vis. Ook komt vis en gezondheid aan bod. Vis is een echte Omega 3 bom. Dus goed voor lijf en leden. Ho...

foto: Scaloppine light We leven inmiddels al weer twee dagen in 2015. Op Nieuwjaarsdag is nog net die laatste oliebol weggewerkt. Die kon er nog net bij. Dan begint het te knagen. De broek of rok zit te strak. Als kometen vliegen de woorden detox, ontgiften en afslanken voorbij. Want dit jaar gaan we het anders doen. Veel water drinken, detoxsappen slurpen en kauwen op droge bessen, Aan de slag met ons collectieve schuldgevoel. Weg met die pondjes als gevolg van dat copieuze diner op derde Kerstdag. (Kerstmis zelf laat ik even buiten beschouwing) Ik zie de ene blog na de andere de revue passeren met sappen, met voornemens en met gezonde tips. Ik vraag me dan af of het allemaal wel helpt? Zelfs het winkelblad van de grote blauwe grootgrutter doet er aan mee. Met een recept voor mannen, die wat kilootjes kwijt willen. Al doen die dat schijnbaar op een andere manier dan het vrouwelijke deel der natie. Daar geen sappen en superfoods, maar stoer eten. Voor echte kerels met baarden. Al...