Gereons Eatery & Winery

 foto: Sail Out Eind augustus, het grootste gedeelte van de zomer ligt al weer achter ons. De zomer van 2015, wisselvallig, maar vol mooie avonturen. Zoals op 1 juli de dag van de pastasalade, waarbij Gereons Keuken Thuis samen met 5 andere foodbloggers de achtste plaats haalden in de in de trending topics ranking van Twitter. De zomer van het al fresco eten, koken in mijn buitenkeukentje, als de hemelwatersluizen niet open stonden, want dat gebeurde nogal eens. De oprichting van de LUBM, de lighten up behaviorism movement. Gezond is namelijk een bijwoord en eten een werkwoord. (dank aan Gerrit Jan Groothedde in zijn Anti Dieetboek) Dus geen fratsen meer met low carb, geen melk, glutenvrij, guilty pleasures en superfoods. Gewoon lekker eten wat er op je bord ligt. Glas wijn i.p.v. azijn erbij. Basta!  foto: in de Foodhallen. Ik genoot van het strand, als ik in Gereons SeaSpot vertoefde. Struinde drie dagen het water en de kades van het IJ af om de mooiste s...

 foto: de markten van de Provence Naar verluidt zijn vandaag de scholen en de werkdagen weer begonnen, is Sail 2015 voorbij en nemen de dagelijkse besognes hun keer.Maar de zomer is nog lang niet voorbij. Hoe nu dat heerlijk je ne sais quoi gevoel van de vakantie vast te houden? De smaken her te beleven van dat gerecht aan dat haventje bij La Crois Valmer? Of dat koele glas rosé in Saint Tropez?  foto: roze knoflook.  Ik noem dat nazomeren op zijn Provençaals. Het lage zonnetje op mijn balkon. Groenten van de buitengrill met aioli, een pannetje ratatouille of socca met lamsvlees. Zomerse gerechten. Zomerse wijnen. Ik schreef er eerder over hoe de smaak van de wijn vast te houden. http://gereonskeukenthuis.nl/blog/vakantiewijn-herbeleven/ foto: malse coeur de boeuf. Nazomeren op zijn Provençaals, een makkelijk vissoepje uit de calanques of een pastaatje met alleen wat geurige citroen uit Menton. Zo houdt Gereons Keuken Thuis de zomer nog even vast. Een vro...

 foto: la Poema de la Tierra. Wat dat toch is in de Nederlandse cultuur? Dat er voor het werkwoord genieten altijd schaamteloos wordt geplakt. Geniet gewoon eens van wat je in je mond stopt, zonder je ervoor te schamen. Ach, het zal wel 400 jaar calvinisme zijn. Niet voor niets hadden in de zeventiende eeuw, onze Gouden Eeuw, schilderen met eten verborgen metaforen voor (zinnelijk) genot. Mijn vriend Jeffrey Greene wijdt er zelfs een heel hoofdstuk aan in zijn nieuwe boek. "The wild edibles" Genieten dient voorop te staan, niet de schaamte. Of je moet genieten van je schaamteloosheid, maar dat is weer een ander onderwerp. Niet  het thema van het foodblogevent van deze maand augustus. Dat gaat gewoon over desserts. En als we het dan toch over schaamteloze desserts hebben. Eén van de leukste desserts, die ik mocht proeven waren de borsten van Venus uit het Dali kookboek. Les diners de Gala. Voor de gelegenheid presenteerde chefkok Dick Soek van de Piloersemaborg deze at...

 foto: spelt pasta al fresco. De voordeurbel gaat en van de goedlachse pakketjesjongen ontvang ik een doosje. #Culipost. Een doosje waarin ik twee pastavarianten aantref. Gemaakt van spelt door Grand Italia. Een spaghetti en een zak penne. Spelt pasta met dezelfde kookeigenschappen en een lichte notensmaak. Stevig. Meer en meer kom je pastavarianten tegen, die niet van de bekende durum tarwe worden gemaakt, maar van iets anders. Zelfs quinoa en andere exotische granen zag ik onlangs in een artikel voorbij fietsen. Maar nu op deze augustusdag dus een spelt pasta en waarom da niet eens op de wijze van mijn tante Canasta. Zij tovert met restjes van wat ze ook maar ze in de ijskast vindt zo een grote schaal pasta op tafel om de hongerige buikjes te vullen. Ik weet zeker dat tante Canasta zou glunderen als ze gevraagd werd te koken op één van de tallships dezer dagen tijdens SAIL Amsterdam. De scheepskornuiten zouden hun buikjes rond eten. Eens iets anders dan scheepsbeschuit.Net a...

 foto: een aperitief paradijs op een Franse markt. Zet een bankje of wat stoelen buiten, nodig je buren eens uit voor een borrel op straat. Je leert elkaar kennen en daar kunnen mooie dingen uit voortkomen. Dit stond in het krantje van de gemeente Amsterdam. Gezamenlijk een aperitief drinken verhoogt de sociale cohesie. Er bestaan al heel wat van deze clubjes en initiatieven in de stad. In Frankrijk kennen ze dit  fenomeen al wat langer, er is zelfs een speciale dag aan gewijd. Le jour de l'apéro, Een evenement à la Burendag in Nederland. Maar dan wat Bourgondischer. Met een hapje en een drankje in plaats van alleen een kopje troost uit Joure. Getriggerd door de #culipost, die ik ontving van Bommels Conserven, vandaag een foodparade, l'heure de l'apéro. In het teken van hapjes bij je borrel. Wat te denken van little gem blaadjes met wat tabouleh of een gezellig bord met verse Canteloup  meloen, jambon de Bayonne en basilicum of kiovleugeltjes met wasabi room.  ...

 foto: De Griekse Eilanden. Ik heb een speciaal plekje in mijn hart voor Griekenland.  Sthn kardia mou, zo'n uitdrukking die in heel veel Griekse liedjes terugkomt.     In het verre verleden heb ik een tijdje Nieuw Grieks gestudeerd aan de UVA. Wat ik er vooral aan overhield is mijn liefde voor de Griekse keuken. En muziek. In Gereons Keuken Thuis staan met de regelmaat van de klok Griekse gerechten op tafel,  sto trapezi. Maar nu houd ik op met overal het Griekse woord achter zetten. Ik wil het hebben over de Griekse Eilanden, het nieuwe boek van Rebecca Seal en haar man Steve Joyce, die de sfeerfoto's maakte. De Britse schrijfster schuimde de Dodekanesos, de Cycladen en Sporaden af en kwam terug met een boek vol recepten, die ze ter plaatse proefde. Ze vroeg raad aan de koks, die haar verwezen naar hun moeder, want  h mhtera zwaait de scepter op de eilanden. Baksels, vele mezedes, vis, pasta, vlees en een keur aan zoetigheden. De hoorn des overvloeds ...

De zomervakanties lopen voor velen ten einde. Terug naar huis en aan het werk.. Aan de slag met hun klanten. Weer naar college. Met in het achterhoofd de Bel Paese, waar ze naartoe scheurden in hun machina, Naar de camping in Limone sul Garda. Naar die leuke agroturismo vlakbij Todi. Of dat 19e eeuwse pand in Varazze, met  bloemetjes behang op het plafond. Waar heeft Gereons Keuken Thuis het over? Inderdaad een foodparade, Italie als thema op deze woensdag. De groenten van de markt in Ventimiglia. Mijn avonturen lange tijd geleden in Rome,. Ricordi e Ricette van Sofia Loren. Het kwam me op een afstraffing te staan van een scribent, omdat Italianen geen spaghetti eten bij een secondo.Wij eten sowieso geen secondi in Nederland. Maar nu de foodparade, Italië, dacht ik als kick off. Met plaatjes van Italo eten. Glas Chianti erbij en de zomer opnieuw beleven.  In de oven gaan geurige bruschette in de kleuren van de Italiaanse vlag. Ik kocht het boek van deze diva in 1999...

 foto: achter de haven wacht een baaitje. Zaterdag alweer.... midden in het al fresco seizoen. Ik pak het leuke boek van Nina Parker, Saint Tropez uit Gereons kookboekenhoek. Garant voor wat extra zomerse inspiratie. Ik schreef er al eens een recensie over op http://gereonskeukenthuis.nl/blog/nina-saint-tropez/ Door de zomerse fotografie, door de recepten. Het  bladeren in dit boek blijft altijd een korte vakantie. Nina neemt je mee naar leuke plekken in de streek, naar leuke adresjes. Er is altijd veel te ontdekken. Maar nu doe ik dat liever met dit boek, i.p.v  aanschuiven op de D98 tussen Grimaud en Saint Tropez. Of stilstaan met alle anderen in de file naar het strand van Pampelonne.  Geef mij met deze temperaturen maar Zandvoort.(voor de gelegenheid maar Zand Tropez gedoopt) Zo vanuit Gereons Seaspot het strand op, Genieten van de Noordzee. Saint Tropez kan wel weer in een ander seizoen. Neemt niet weg dat je wel een zuidelijk gerecht kunt maken. Wat te e...

 Edelman van Goya #retratos. Ik dwaal graag door musea met 17e Eeuwse schilderijen. De Eregalerij van het Rijksmuseum, de gildezaal in het Frans Halsmuseum of in het Amsterdam Museum. De gezichten van de gildemeesters of schouten bij nacht, die je aan kijken. Ik noem het selfies avant la lettre. Het was de beeldtaal van de Republiek. En nergens hadden mensen zoveel schilderijen in huis als in Amsterdam, constateerde een Franse reiziger al in het Amsterdam van de Gouden Eeuw. Op portretten worden hele verhalen verteld, over de mensen en hun leven. De blozende Hollandse koppen. De hipster, Hercules van Goltzius die ik fotografeerde in Haarlem of de edelman van Goya in het Rijksmuseum. Zij zijn soms de sterren van mijn serie #retratos op Facebook.  hipster Hercules van Goltzius Ik fotografeer ook graag schilderijen met tafeltaferelen. Om te ontdekken, wat en hoe men at in de rijke Republiek. Vis, citroenen, maatjes peper, gerookte makreel, kreeft, Hollandse kazen ...